الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ ١
- alif-lam-ra
- الٓرۚ
- Elif Lam Ra
- kitābun
- كِتَٰبٌ
- (Bu) Kitaptır'
- anzalnāhu
- أَنزَلْنَٰهُ
- indirdiğimiz
- ilayka
- إِلَيْكَ
- sana
- litukh'rija
- لِتُخْرِجَ
- çıkarman için
- l-nāsa
- ٱلنَّاسَ
- insanları
- mina l-ẓulumāti
- مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ
- karanlıklardan
- ilā l-nūri
- إِلَى ٱلنُّورِ
- aydınlığa
- bi-idh'ni
- بِإِذْنِ
- izniyle
- rabbihim
- رَبِّهِمْ
- Rablerinin
- ilā ṣirāṭi
- إِلَىٰ صِرَٰطِ
- yoluna
- l-ʿazīzi
- ٱلْعَزِيزِ
- Aziz
- l-ḥamīdi
- ٱلْحَمِيدِ
- ve övgüye layık olanın
Elif, Lam, Ra; Bu, Allah'ın izniyle, insanları karanlıklardan aydınlığa, güçlü ve övülmeğe layık, göklerde ve yerde olanların sahibi Allah'ın yoluna çıkarman için, sana indirdiğimiz Kitaptır. Uğrayacakları çetin azabdan dolayı vay kafirlerin haline! ([14] İbrahim: 1)Tefsir
اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ ٢
- al-lahi
- ٱللَّهِ
- Allah
- alladhī
- ٱلَّذِى
- ki
- lahu
- لَهُۥ
- O'nundur
- mā
- مَا
- ne varsa
- fī l-samāwāti
- فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ
- göklerde
- wamā
- وَمَا
- ve ne varsa
- fī l-arḍi
- فِى ٱلْأَرْضِۗ
- yerde
- wawaylun
- وَوَيْلٌ
- vay haline
- lil'kāfirīna
- لِّلْكَٰفِرِينَ
- şu kafirlerin
- min
- مِنْ
- dolayı
- ʿadhābin
- عَذَابٍ
- azabdan
- shadīdin
- شَدِيدٍ
- çetin
Elif, Lam, Ra; Bu, Allah'ın izniyle, insanları karanlıklardan aydınlığa, güçlü ve övülmeğe layık, göklerde ve yerde olanların sahibi Allah'ın yoluna çıkarman için, sana indirdiğimiz Kitaptır. Uğrayacakları çetin azabdan dolayı vay kafirlerin haline! ([14] İbrahim: 2)Tefsir
ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ ٣
- alladhīna
- ٱلَّذِينَ
- ki onlar
- yastaḥibbūna
- يَسْتَحِبُّونَ
- tercih ederler
- l-ḥayata
- ٱلْحَيَوٰةَ
- hayatını
- l-dun'yā
- ٱلدُّنْيَا
- dünya
- ʿalā
- عَلَى
- karşılık
- l-ākhirati
- ٱلْءَاخِرَةِ
- ahirete
- wayaṣuddūna
- وَيَصُدُّونَ
- ve engel olurlar
- ʿan sabīli
- عَن سَبِيلِ
- yolundan
- l-lahi
- ٱللَّهِ
- Allah'ın
- wayabghūnahā
- وَيَبْغُونَهَا
- ve onu isterler
- ʿiwajan
- عِوَجًاۚ
- eğrilmesini
- ulāika
- أُو۟لَٰٓئِكَ
- işte onlar
- fī
- فِى
- içindedirler
- ḍalālin
- ضَلَٰلٍۭ
- bir sapıklık
- baʿīdin
- بَعِيدٍ
- derin
Onlar dünya hayatını ahirete tercih ederler, Allah'ın yolundan alıkoyup onun eğriliğini isterler. İşte onlar uzak bir sapıklık içindedirler. ([14] İbrahim: 3)Tefsir
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ٤
- wamā
- وَمَآ
- ve
- arsalnā
- أَرْسَلْنَا
- biz göndermedik
- min
- مِن
- her
- rasūlin
- رَّسُولٍ
- elçiyi
- illā
- إِلَّا
- başka
- bilisāni
- بِلِسَانِ
- dilinden
- qawmihi
- قَوْمِهِۦ
- kendi kavminin
- liyubayyina
- لِيُبَيِّنَ
- açıklasın diye
- lahum
- لَهُمْۖ
- olara
- fayuḍillu
- فَيُضِلُّ
- şaşırtır
- l-lahu
- ٱللَّهُ
- Allah
- man
- مَن
- kimseyi
- yashāu
- يَشَآءُ
- dilediğin
- wayahdī
- وَيَهْدِى
- ve yola iletir
- man
- مَن
- kimseyi
- yashāu
- يَشَآءُۚ
- dilediği
- wahuwa
- وَهُوَ
- ve O
- l-ʿazīzu
- ٱلْعَزِيزُ
- azizdir
- l-ḥakīmu
- ٱلْحَكِيمُ
- hüküm ve hikmet sahibidir
Kendilerine apaçık anlatabilsin diye, her peygamberi kendi milletinin diliyle gönderdik. Allah dilediğini saptırır ve dilediğini de doğru yola eriştirir; güçlü olan, Hakim olan O'dur. ([14] İbrahim: 4)Tefsir
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ ٥
- walaqad
- وَلَقَدْ
- ve andolsun
- arsalnā
- أَرْسَلْنَا
- göndermiştik
- mūsā
- مُوسَىٰ
- Musa'yı
- biāyātinā
- بِـَٔايَٰتِنَآ
- ayetlerimizle birlikte
- an
- أَنْ
- için
- akhrij
- أَخْرِجْ
- çıkarması
- qawmaka
- قَوْمَكَ
- kavmini
- mina l-ẓulumāti
- مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ
- karanlıklardan
- ilā l-nūri
- إِلَى ٱلنُّورِ
- aydınlığa
- wadhakkir'hum
- وَذَكِّرْهُم
- ve onlara hatırlatması için
- bi-ayyāmi
- بِأَيَّىٰمِ
- günlerini
- l-lahi
- ٱللَّهِۚ
- Allah'ın
- inna
- إِنَّ
- şüphesiz
- fī dhālika
- فِى ذَٰلِكَ
- bunda
- laāyātin
- لَءَايَٰتٍ
- ayetler vardır
- likulli
- لِّكُلِّ
- herkes için
- ṣabbārin
- صَبَّارٍ
- sabreden
- shakūrin
- شَكُورٍ
- şükreden
And olsun ki Musa'yı ayetlerimizle, "Milletini karanlıklardan aydınlığa çıkar ve Allah'ın günlerini onlara hatırlat" diye göndermiştik. Bunlarda, çokça sabreden ve şükreden herkes için dersler vardır. ([14] İbrahim: 5)Tefsir
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ ٦
- wa-idh
- وَإِذْ
- ve hani
- qāla
- قَالَ
- demişti ki
- mūsā
- مُوسَىٰ
- Musa
- liqawmihi
- لِقَوْمِهِ
- kavmine
- udh'kurū
- ٱذْكُرُوا۟
- hatırlayın
- niʿ'mata
- نِعْمَةَ
- ni'metini
- l-lahi
- ٱللَّهِ
- Allah'ın
- ʿalaykum
- عَلَيْكُمْ
- üzerinizdeki
- idh
- إِذْ
- zaman
- anjākum
- أَنجَىٰكُم
- sizi kurtardı
- min āli
- مِّنْ ءَالِ
- soyundan
- fir'ʿawna
- فِرْعَوْنَ
- Fir'avn
- yasūmūnakum
- يَسُومُونَكُمْ
- onlar sizi sürüyorlardı
- sūa
- سُوٓءَ
- en kötüsüne
- l-ʿadhābi
- ٱلْعَذَابِ
- işkencenin
- wayudhabbiḥūna
- وَيُذَبِّحُونَ
- ve kesiyorlardı
- abnāakum
- أَبْنَآءَكُمْ
- oğullarınızı
- wayastaḥyūna
- وَيَسْتَحْيُونَ
- ve sağ bırakıyorlardı
- nisāakum
- نِسَآءَكُمْۚ
- kadınlarınızı
- wafī
- وَفِى
- ve vardı
- dhālikum
- ذَٰلِكُم
- bunda size
- balāon
- بَلَآءٌ
- bir imtihan
- min rabbikum
- مِّن رَّبِّكُمْ
- Rabbinizden
- ʿaẓīmun
- عَظِيمٌ
- büyük
Musa, milletine dedi ki: "Allah'ın size olan nimetlerini anın; size işkence eden, kadınlarınızı sağ bırakıp oğullarınızı boğazlayan Firavun ailesinden sizi kurtardı; bütün bunlarda Rabbinizden size büyük bir imtihan vardır." ([14] İbrahim: 6)Tefsir
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ ٧
- wa-idh
- وَإِذْ
- ve hani
- ta-adhana
- تَأَذَّنَ
- size bildirmişti
- rabbukum
- رَبُّكُمْ
- Rabbiniz
- la-in
- لَئِن
- eğer
- shakartum
- شَكَرْتُمْ
- şükrederseniz
- la-azīdannakum
- لَأَزِيدَنَّكُمْۖ
- elbette size daha fazla veririm
- wala-in
- وَلَئِن
- ve eğer
- kafartum
- كَفَرْتُمْ
- nankörlük ederseniz
- inna
- إِنَّ
- şüphesiz
- ʿadhābī
- عَذَابِى
- azabım
- lashadīdun
- لَشَدِيدٌ
- pek çetindir
Rabbiniz: "Şükrederseniz and olsun ki, size karşılığını artıracağım; nankörlük ederseniz bilin ki azabım pek çetindir" diye bildirmişti. ([14] İbrahim: 7)Tefsir
وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ ٨
- waqāla
- وَقَالَ
- ve dedi ki
- mūsā
- مُوسَىٰٓ
- Musa
- in
- إِن
- eğer
- takfurū
- تَكْفُرُوٓا۟
- nankörlük etseniz
- antum
- أَنتُمْ
- siz
- waman
- وَمَن
- ve kimseler
- fī l-arḍi
- فِى ٱلْأَرْضِ
- yeryüzündeki
- jamīʿan
- جَمِيعًا
- hepiniz
- fa-inna
- فَإِنَّ
- şüphesiz
- l-laha
- ٱللَّهَ
- Allah
- laghaniyyun
- لَغَنِىٌّ
- zengindir
- ḥamīdun
- حَمِيدٌ
- övülmüştür
Musa: "Siz ve yeryüzünde olanlar, hepiniz nankörlük etseniz, Allah yine de müstağni ve övülmeğe layık olandır" demişti. ([14] İbrahim: 8)Tefsir
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ ٩
- alam yatikum
- أَلَمْ يَأْتِكُمْ
- size gelmedi mi?
- naba-u
- نَبَؤُا۟
- haberi
- alladhīna
- ٱلَّذِينَ
- kimselerin
- min qablikum
- مِن قَبْلِكُمْ
- sizden öncekilerin
- qawmi
- قَوْمِ
- kavimlerinin
- nūḥin
- نُوحٍ
- Nuh
- waʿādin
- وَعَادٍ
- ve Ad
- wathamūda
- وَثَمُودَۛ
- ve Semud
- wa-alladhīna
- وَٱلَّذِينَ
- ve kimselerin
- min baʿdihim
- مِنۢ بَعْدِهِمْۛ
- onlardan sonra gelen
- lā yaʿlamuhum
- لَا يَعْلَمُهُمْ
- onları kimse bilmez
- illā
- إِلَّا
- başka
- l-lahu
- ٱللَّهُۚ
- Allah'tan
- jāathum
- جَآءَتْهُمْ
- onlara getirdi
- rusuluhum
- رُسُلُهُم
- elçileri
- bil-bayināti
- بِٱلْبَيِّنَٰتِ
- kanıtlar
- faraddū
- فَرَدُّوٓا۟
- fakat koydular
- aydiyahum
- أَيْدِيَهُمْ
- onlar ellerini
- fī afwāhihim
- فِىٓ أَفْوَٰهِهِمْ
- ağızlarına
- waqālū
- وَقَالُوٓا۟
- ve dediler ki
- innā
- إِنَّا
- muhakkak biz
- kafarnā
- كَفَرْنَا
- tanımayız
- bimā
- بِمَآ
- şeyi
- ur'sil'tum
- أُرْسِلْتُم
- sizinle gönderilen
- bihi
- بِهِۦ
- onunla
- wa-innā
- وَإِنَّا
- ve biz
- lafī
- لَفِى
- içindeyiz
- shakkin
- شَكٍّ
- bir kuşku
- mimmā
- مِّمَّا
- şeye karşı
- tadʿūnanā
- تَدْعُونَنَآ
- bizi çağırdığınız
- ilayhi
- إِلَيْهِ
- ona
- murībin
- مُرِيبٍ
- derin
Sizden önce gecen Nuh, Ad, Semud milletlerinin ve onlardan sonra gelenlerin haberleri ki onları Allah'tan başkası bilmez size ulaşmadı mı? Onlara peygamberleri belgelerle geldiler, fakat ellerini ağızlarına götürüp: "Biz sizinle gönderilene inanmıyoruz. Bizi çağırdığınız şeyden de şüphe ve endişe içindeyiz" dediler. ([14] İbrahim: 9)Tefsir
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ ١٠
- qālat
- قَالَتْ
- dediler ki
- rusuluhum
- رُسُلُهُمْ
- elçileri
- afī
- أَفِى
- hakkında (edilir) mi?
- l-lahi
- ٱللَّهِ
- Allah
- shakkun
- شَكٌّ
- şüphe
- fāṭiri
- فَاطِرِ
- yaratan
- l-samāwāti
- ٱلسَّمَٰوَٰتِ
- gökleri
- wal-arḍi
- وَٱلْأَرْضِۖ
- ve yeri
- yadʿūkum
- يَدْعُوكُمْ
- (O) sizi davet ediyor
- liyaghfira
- لِيَغْفِرَ
- bağışlamak için
- lakum
- لَكُم
- sizin
- min
- مِّن
- bir kısmını
- dhunūbikum
- ذُنُوبِكُمْ
- günahlarınızdan
- wayu-akhirakum
- وَيُؤَخِّرَكُمْ
- ve sizi ertelemek için
- ilā
- إِلَىٰٓ
- kadar
- ajalin
- أَجَلٍ
- bir süreye
- musamman
- مُّسَمًّىۚ
- belirtilmiş
- qālū
- قَالُوٓا۟
- onlar dediler
- in antum
- إِنْ أَنتُمْ
- siz de
- illā
- إِلَّا
- başka değilsiniz
- basharun
- بَشَرٌ
- bir insandan
- mith'lunā
- مِّثْلُنَا
- bizim gibi
- turīdūna
- تُرِيدُونَ
- istiyorsunuz
- an taṣuddūnā
- أَن تَصُدُّونَا
- bizi çevirmek
- ʿammā kāna
- عَمَّا كَانَ
- olduğundan
- yaʿbudu
- يَعْبُدُ
- tapıyor
- ābāunā
- ءَابَآؤُنَا
- atalarımızın
- fatūnā
- فَأْتُونَا
- o halde bize getirin
- bisul'ṭānin
- بِسُلْطَٰنٍ
- bir delil
- mubīnin
- مُّبِينٍ
- açık
Onların peygamberleri: "Gökleri ve yeri yaratan, günahlarınızı bağışlamaya çağıran ve bir süreye kadar sizi erteleyen Allah'tan mı şüphe ediyorsunuz?" dediler. Onlar da: "Siz de sadece bizim gibi birer insansınız; bizi babalarımızın taptıklarından alıkoymak istiyorsunuz. Öyleyse bize apaçık bir delil getirmelisiniz" dediler. ([14] İbrahim: 10)Tefsir