يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ١
- yāayyuhā
- يَٰٓأَيُّهَا
- ey
- l-nabiyu
- ٱلنَّبِىُّ
- peygamber
- lima
- لِمَ
- niçin?
- tuḥarrimu
- تُحَرِّمُ
- haram kılıyorsun
- mā
- مَآ
- şeyi
- aḥalla
- أَحَلَّ
- helal kıldığı
- l-lahu
- ٱللَّهُ
- Allah'ın
- laka
- لَكَۖ
- sana
- tabtaghī
- تَبْتَغِى
- isteyerek
- marḍāta
- مَرْضَاتَ
- hatırını
- azwājika
- أَزْوَٰجِكَۚ
- eşlerinin
- wal-lahu
- وَٱللَّهُ
- Allah
- ghafūrun
- غَفُورٌ
- bağışlayadır
- raḥīmun
- رَّحِيمٌ
- esirgeyendir
Eşlerinin rızasını gözeterek, Allah'ın sana helal kıldığı şeyi niçin kendine yasak ediyorsun? Allah bağışlayandır, acıyandır. ([66] Tahrim: 1)Tefsir
قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ ٢
- qad
- قَدْ
- andolsun
- faraḍa
- فَرَضَ
- meşru' kılmıştır
- l-lahu
- ٱللَّهُ
- Allah
- lakum
- لَكُمْ
- size
- taḥillata
- تَحِلَّةَ
- çözmeyi
- aymānikum
- أَيْمَٰنِكُمْۚ
- yeminlerinizi
- wal-lahu
- وَٱللَّهُ
- ve Allah
- mawlākum
- مَوْلَىٰكُمْۖ
- sizin sahibinizdir
- wahuwa
- وَهُوَ
- ve O
- l-ʿalīmu
- ٱلْعَلِيمُ
- bilendir
- l-ḥakīmu
- ٱلْحَكِيمُ
- hüküm ve hikmet sahibidir
Allah şüphesiz size, yeminlerinizi keffaretle geri almanızı meşru kılmıştır. Allah sizin dostunuzdur. O, bilendir, Hakim'dir. ([66] Tahrim: 2)Tefsir
وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ ٣
- wa-idh
- وَإِذْ
- ve hani
- asarra
- أَسَرَّ
- gizlice söylemişti
- l-nabiyu
- ٱلنَّبِىُّ
- peygamber
- ilā baʿḍi
- إِلَىٰ بَعْضِ
- birine
- azwājihi
- أَزْوَٰجِهِۦ
- eşlerinden
- ḥadīthan
- حَدِيثًا
- bir söz
- falammā
- فَلَمَّا
- ne zaman ki
- nabba-at
- نَبَّأَتْ
- (eşi) haber verdi
- bihi
- بِهِۦ
- onu (sözü)
- wa-aẓharahu
- وَأَظْهَرَهُ
- ve onu muttali kıldı
- l-lahu
- ٱللَّهُ
- Allah
- ʿalayhi
- عَلَيْهِ
- ona (peypambere)
- ʿarrafa
- عَرَّفَ
- bildirmişti
- baʿḍahu
- بَعْضَهُۥ
- onun bir kısmını
- wa-aʿraḍa
- وَأَعْرَضَ
- ve vazgeçmişti
- ʿan baʿḍin
- عَنۢ بَعْضٍۖ
- bir kısmından da
- falammā
- فَلَمَّا
- ne zaman ki
- nabba-ahā
- نَبَّأَهَا
- eşine haber verince
- bihi
- بِهِۦ
- bunu
- qālat
- قَالَتْ
- (eşi) dedi
- man
- مَنْ
- kim?
- anba-aka
- أَنۢبَأَكَ
- sana söyledi
- hādhā
- هَٰذَاۖ
- bunu
- qāla
- قَالَ
- dedi ki
- nabba-aniya
- نَبَّأَنِىَ
- bana söyledi
- l-ʿalīmu
- ٱلْعَلِيمُ
- bilen
- l-khabīru
- ٱلْخَبِيرُ
- haber alan
Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. O, bunu Peygamberin diğer bir eşine haber verince, Allah da Peygambere durumu bildirmiş, o da bir kısmını yüzüne vurmuş bir kısmını yüzüne vurmaktan geri durmuştu. Eşine, gizlice söylediği şeyibaşkasına nakletmiş olduğunu bildirince, eşi: "Bunu sana kim haber verdi?" demiş, o da: "Bana, herşeyi bilen ve herşeyden haberdar olan Allah haber verdi" demişti. ([66] Tahrim: 3)Tefsir
اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ ٤
- in
- إِن
- eğer
- tatūbā
- تَتُوبَآ
- ikiniz tevbe ederseniz
- ilā l-lahi
- إِلَى ٱللَّهِ
- Allah'a
- faqad
- فَقَدْ
- dolayı
- ṣaghat
- صَغَتْ
- sapmış olmasından
- qulūbukumā
- قُلُوبُكُمَاۖ
- kalblerinizin
- wa-in
- وَإِن
- ve eğer
- taẓāharā
- تَظَٰهَرَا
- birbirinize arka olursanız
- ʿalayhi
- عَلَيْهِ
- ona karşı
- fa-inna
- فَإِنَّ
- şüphesiz
- l-laha
- ٱللَّهَ
- Allah'tır
- huwa
- هُوَ
- O
- mawlāhu
- مَوْلَىٰهُ
- onun koruyucusu
- wajib'rīlu
- وَجِبْرِيلُ
- ve Cibril'dir
- waṣāliḥu
- وَصَٰلِحُ
- ve iyileridir
- l-mu'minīna
- ٱلْمُؤْمِنِينَۖ
- mü'minlerin
- wal-malāikatu
- وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ
- ve melekler
- baʿda
- بَعْدَ
- sonra
- dhālika
- ذَٰلِكَ
- bundan
- ẓahīrun
- ظَهِيرٌ
- ona arkadır
Ey Peygamber'in eşleri! Eğer ikiniz de Allah'a tevbe ederseniz, kaymış olan kalpleriniz düzelmiş olur. Eğer eşinizin aleyhinde yardımlaşarak bir şey yapmağa kalkarsanız, bilin ki Allah onun dostu, bundan başka Cebrail, iyi müminler ve melekler de yardımcısıdır. ([66] Tahrim: 4)Tefsir
عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا ٥
- ʿasā
- عَسَىٰ
- belki de
- rabbuhu
- رَبُّهُۥٓ
- onun Rabbi
- in
- إِن
- eğer
- ṭallaqakunna
- طَلَّقَكُنَّ
- o sizi boşarsa
- an yub'dilahu
- أَن يُبْدِلَهُۥٓ
- onu değiştirir
- azwājan
- أَزْوَٰجًا
- eşlerle
- khayran
- خَيْرًا
- daha hayırlı
- minkunna
- مِّنكُنَّ
- sizden
- mus'limātin
- مُسْلِمَٰتٍ
- (kendisini Allah'a) teslim eden
- mu'minātin
- مُّؤْمِنَٰتٍ
- inanan
- qānitātin
- قَٰنِتَٰتٍ
- gönülden ita'at eden
- tāibātin
- تَٰٓئِبَٰتٍ
- tevbe eden
- ʿābidātin
- عَٰبِدَٰتٍ
- ibadet eden
- sāiḥātin
- سَٰٓئِحَٰتٍ
- seyahat eden
- thayyibātin
- ثَيِّبَٰتٍ
- dul
- wa-abkāran
- وَأَبْكَارًا
- ve bakire
Ey Peygamber'in eşleri! Eğer o sizi boşarsa, Rabbi ona; sizden daha iyi olan, kendini Allah'a veren, inanan, boyun eğen, tevbe eden, kulluk eden, oruç tutan, dul ve bakire eşler verebilir. ([66] Tahrim: 5)Tefsir
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ٦
- yāayyuhā
- يَٰٓأَيُّهَا
- ey
- alladhīna
- ٱلَّذِينَ
- kimseler
- āmanū
- ءَامَنُوا۟
- inanan(lar)
- qū
- قُوٓا۟
- koruyun
- anfusakum
- أَنفُسَكُمْ
- kendinizi
- wa-ahlīkum
- وَأَهْلِيكُمْ
- ve ailenizi
- nāran
- نَارًا
- bir ateşten
- waqūduhā
- وَقُودُهَا
- onun yakıtı ise
- l-nāsu
- ٱلنَّاسُ
- insanlardır
- wal-ḥijāratu
- وَٱلْحِجَارَةُ
- ve taşlardır
- ʿalayhā
- عَلَيْهَا
- onun başında
- malāikatun
- مَلَٰٓئِكَةٌ
- melekler vardır
- ghilāẓun
- غِلَاظٌ
- gayet katı;
- shidādun
- شِدَادٌ
- şiddetli
- lā yaʿṣūna
- لَّا يَعْصُونَ
- karşı gelmeyen
- l-laha
- ٱللَّهَ
- Allah'ın
- mā
- مَآ
- şeye
- amarahum
- أَمَرَهُمْ
- kendilerine buyurduğu
- wayafʿalūna
- وَيَفْعَلُونَ
- ve yapan
- mā
- مَا
- şeyi
- yu'marūna
- يُؤْمَرُونَ
- emredildikleri
Ey inananlar! Kendinizi ve çoluk çocuğunuzu cehennem ateşinden koruyun; onun yakıtı, insanlar ve taşlardır; görevlileri, Allah'ın kendilerine verdiği emirlere baş kaldırmayan, kendilerine buyrulanları yerine getiren pek haşin meleklerdir. ([66] Tahrim: 6)Tefsir
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ ٧
- yāayyuhā
- يَٰٓأَيُّهَا
- ey
- alladhīna
- ٱلَّذِينَ
- kimseler
- kafarū
- كَفَرُوا۟
- inkar eden(ler)
- lā taʿtadhirū
- لَا تَعْتَذِرُوا۟
- özür dilemeyin
- l-yawma
- ٱلْيَوْمَۖ
- bugün
- innamā
- إِنَّمَا
- çünkü ancak
- tuj'zawna
- تُجْزَوْنَ
- siz cezalandırılıyorsunuz
- mā
- مَا
- şeylerle
- kuntum
- كُنتُمْ
- olduğunuz
- taʿmalūna
- تَعْمَلُونَ
- yapıyor(lar)
"Ey inkar edenler! Bugün özür beyan etmeyin, ancak işlediklerinizin karşılığını görmektesiniz" denir. ([66] Tahrim: 7)Tefsir
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ٨
- yāayyuhā
- يَٰٓأَيُّهَا
- ey
- alladhīna
- ٱلَّذِينَ
- kimseler
- āmanū
- ءَامَنُوا۟
- inanan(lar)
- tūbū
- تُوبُوٓا۟
- tevbe edin
- ilā l-lahi
- إِلَى ٱللَّهِ
- Allah'a
- tawbatan
- تَوْبَةً
- tevbe ile
- naṣūḥan
- نَّصُوحًا
- yürekten
- ʿasā
- عَسَىٰ
- umulur ki
- rabbukum
- رَبُّكُمْ
- Rabbiniz
- an yukaffira
- أَن يُكَفِّرَ
- örter
- ʿankum
- عَنكُمْ
- sizden
- sayyiātikum
- سَيِّـَٔاتِكُمْ
- kötülüklerinizi
- wayud'khilakum
- وَيُدْخِلَكُمْ
- sizi sokar
- jannātin
- جَنَّٰتٍ
- cennetlere
- tajrī
- تَجْرِى
- akan
- min taḥtihā
- مِن تَحْتِهَا
- altlarından
- l-anhāru
- ٱلْأَنْهَٰرُ
- ırmaklar
- yawma
- يَوْمَ
- günde
- lā yukh'zī
- لَا يُخْزِى
- utandırmayacağı
- l-lahu
- ٱللَّهُ
- Allah'ın
- l-nabiya
- ٱلنَّبِىَّ
- peygamberi
- wa-alladhīna
- وَٱلَّذِينَ
- ve olanları
- āmanū
- ءَامَنُوا۟
- inanmış
- maʿahu
- مَعَهُۥۖ
- onunla beraber
- nūruhum
- نُورُهُمْ
- onların nuru
- yasʿā
- يَسْعَىٰ
- koşar
- bayna
- بَيْنَ
- önleriden
- aydīhim
- أَيْدِيهِمْ
- önleriden
- wabi-aymānihim
- وَبِأَيْمَٰنِهِمْ
- ve sağ yanlarından
- yaqūlūna
- يَقُولُونَ
- derler ki
- rabbanā
- رَبَّنَآ
- Rabbimiz
- atmim
- أَتْمِمْ
- tamamla
- lanā
- لَنَا
- bize
- nūranā
- نُورَنَا
- nurumuzu
- wa-igh'fir
- وَٱغْفِرْ
- ve bağışla
- lanā
- لَنَآۖ
- bizi
- innaka
- إِنَّكَ
- doğrusu senin
- ʿalā
- عَلَىٰ
- üzerine
- kulli
- كُلِّ
- her
- shayin
- شَىْءٍ
- şey
- qadīrun
- قَدِيرٌ
- gücün yeter
Ey inananlar! Yürekten tevbe ederek Allah'a dönün ki, Rabbiniz kötülüklerinizi örtsün, sizi, içlerinden ırmaklar akan cennetlere koysun. Allah'ın Peygamberini ve onunla beraber olan müminleri utandırmayacağı o gün, ışıkları önlerinde ve defterleri sağlarından verilmiş olarak yürürler ve: "Rabbimiz! Işığımızı tamamla, bizi bağışla, doğrusu Sen herşeye Kadir'sin" derler. ([66] Tahrim: 8)Tefsir
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ٩
- yāayyuhā
- يَٰٓأَيُّهَا
- ey
- l-nabiyu
- ٱلنَّبِىُّ
- Peygamber
- jāhidi
- جَٰهِدِ
- cihad et
- l-kufāra
- ٱلْكُفَّارَ
- kafirlerle
- wal-munāfiqīna
- وَٱلْمُنَٰفِقِينَ
- ve münafıklarla
- wa-ugh'luẓ
- وَٱغْلُظْ
- ve katı davran
- ʿalayhim
- عَلَيْهِمْۚ
- onlara karşı
- wamawāhum
- وَمَأْوَىٰهُمْ
- onların varacağı yer
- jahannamu
- جَهَنَّمُۖ
- cehennemdir
- wabi'sa
- وَبِئْسَ
- ne kötü
- l-maṣīru
- ٱلْمَصِيرُ
- varılacak yerdir
Ey Peygamber! İnkarcılarla ve ikiyüzlülerle savaş; onlara karşı sert davran. Onların varacakları yer cehennemdir, ne kötü dönüştür!... ([66] Tahrim: 9)Tefsir
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِيْنَ ١٠
- ḍaraba
- ضَرَبَ
- anlattı
- l-lahu
- ٱللَّهُ
- Allah
- mathalan
- مَثَلًا
- misal ile
- lilladhīna
- لِّلَّذِينَ
- kimseler için
- kafarū
- كَفَرُوا۟
- inkar eden(ler)
- im'ra-ata
- ٱمْرَأَتَ
- karısını
- nūḥin
- نُوحٍ
- Nuh'un
- wa-im'ra-ata
- وَٱمْرَأَتَ
- ve karısını
- lūṭin
- لُوطٍۖ
- Lut'un
- kānatā
- كَانَتَا
- bu ikisi idiler
- taḥta
- تَحْتَ
- (nikahı) altında
- ʿabdayni
- عَبْدَيْنِ
- iki kulun
- min ʿibādinā
- مِنْ عِبَادِنَا
- kullarımızdan
- ṣāliḥayni
- صَٰلِحَيْنِ
- salih
- fakhānatāhumā
- فَخَانَتَاهُمَا
- fakat ihanet ettiler
- falam yugh'niyā
- فَلَمْ يُغْنِيَا
- (kocaları) savamadı
- ʿanhumā
- عَنْهُمَا
- onlardan
- mina l-lahi
- مِنَ ٱللَّهِ
- Allahtan
- shayan
- شَيْـًٔا
- (hiçbir) şeyi
- waqīla
- وَقِيلَ
- ve denildi
- ud'khulā
- ٱدْخُلَا
- haydi girin
- l-nāra
- ٱلنَّارَ
- ateşe
- maʿa
- مَعَ
- beraber
- l-dākhilīna
- ٱلدَّٰخِلِينَ
- girenlerle
Allah, inkar edenlere, Nuh'un karısıyla Lut'un karısını misal gösterir: Onlar, kullarımızdan iki iyi kulun nikahı altında iken onlara karşı hainlik edip inkarlarını gizlemişlerdi de iki peygamber Allah'tan gelen azabı onlardan savamamışlardı. O iki kadına: "Cehenneme girenlerle beraber siz de girin" dendi. ([66] Tahrim: 10)Tefsir